Archiwum z Styczeń 2012

Nothing left to hide

środa, 25 Styczeń 2012

Zaiste, nie mogłem przypuszczać, że słowa umieszczone na końcu ostatniego wpisu sprawdzą się tak szybko. Nazywajcie mnie lewakiem, masonem, żydem czy innym wrogiem publicznym. W zasadzie możecie mnie nazywać jak Wam się żywnie podoba, ale zbliżają się bardzo nieciekawe czasy. 2. czerwca bieżącego roku wchodzi w życie nowelizacja ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli, która pozwoli jej szeregowym pracownikom zbierać tzw. dane wrażliwe, czyli informacje o wyznaniu, poglądach politycznych, orientacji seksualnej, stanie zdrowia czy nawet kodzie DNA (sic!).

A to wszystko nie stało się za rządów PiS-u tylko zostało uchwalone głosami PO, PSL i SLD. I po co Tuskowi czy Millerowi formalna koalicja skoro wspierają się wzajemnie przy forsowaniu tak oburzających projektów?! Ja nie wiem, czy premier jest tak pewny reelekcji, czy po prostu strzela sobie w stopę, żeby dorównać szefom poprzednich rządów w zadufaniu?

Z tego miejsca biję się w piersi, jako że omawiana ustawa była głosowana kiedy PO miało ode mnie kredyt zaufania, czytaj: jeszcze w poprzedniej kadencji. I nie interesują mnie zapewnienia rzecznika NIK-u, że

(…)NIK nigdy nie przeprowadzała ani nie zamierza przeprowadzać kontroli, które wymagałyby dostępu do zapisu DNA, preferencjami seksualnymi czy poglądami politycznymi i wyznaniem(…)

Nie wiem jak Wy na to patrzycie, ale mnie się to wszystko układa w logiczną, ale przerażającą całość. I chyba pora ponownie rozważyć studia w Anglii i osiedlenie się tam na stałe. Kłopot w tym, że tam już chyba funkcjonują regulacje zbliżone do niniejszym opisywanych. :roll:

Alea iACTA est

wtorek, 24 Styczeń 2012

Jakże aktualne są dzisiaj słowa rzekomo wypowiedziane przez Juliusza Cezara jakieś 2061 lat temu. Bo oto kości w sprawie ACTA, przez którą kipi cały Internet zostały rzucone. Rząd prawdopodobnie podpisze rzeczoną umowę i pozostaje tylko mieć nadzieję, że jej postanowienia będą realizowane równie opieszale co inne przepisy prawne. I chowa się tutaj pewna ironia, bo oto ja, jednostka, która woła o zmianę w polskim życiu społeczno-politycznym, mam nadzieję na utrzymanie się status quo.

Bardzo długo nie zabierałem głosu w sprawie, o której niniejszym piszę, bo jestem zdania, że to, jak ktoś ładnie to określił bodajże na Antywebie, pospolite ruszenie polskich internautów, nie zmieni decyzji rządu w sprawie podpisania rzeczonej umowy. Z  dwunastogodzinnym opóźnieniem dołączam jednak do protestu. Ma to wymiar czysto symboliczny, jako że zasięg mojego bloga jest bardzo mały.

Przywykliśmy do swobód, odrzucając myśl, że ktoś kiedyś może nas ich pozbawić. Wkrótce może się jednak okazać, że trzeba będzie odkurzyć tzw. obywatelskie nieposłuszeństwo i walczyć nie tylko przed monitorem i nie o wirtualny hydepark, który jest burzony na naszych oczach, za naszym przyzwoleniem i przez tych, których wybrała większość.

Następnym razem stawka będzie o wiele większa.

Kamil Maraszczuk Lubisz ten wpis